'Ze staan altijd voor me klaar'
Het verhaal van Meneer Cor Spee & mevrouw Riena van der Linde cliënten
CuraMare staat voor zorg met hart en ziel. We doen ons uiterste best om alle cliënten en bewoners zo goed mogelijk te ondersteunen. Die bevlogenheid en compassie voelen zij ook terug, en belonen zij in het cliënttevredenheidsonderzoek met een 8,6 voor de wijkverpleging en een 7,9 voor intramurale zorg. Meneer Cor Spee (75), bewoner van Nieuw Rijsenburgh, en mevrouw Riena van der Linde (64), die thuiszorg krijgt, vertellen over hun positieve ervaring.
Cor Spee zit tevreden en met een grote glimlach op de bank, in zijn appartement in Nieuw Rijsenburgh in Sommelsdijk. De deur staat wagenwijd open. Als iemand voorbijloopt over de gang, zwaait hij vriendelijk. Dat hartelijke karakter blijkt ook uit zijn grote voorraad met koekjes, snoep en bonbons – die netjes in een mandje op zijn eettafel opgeborgen zijn. “Voor het zorgpersoneel”, licht hij kort toe. “Ik ben zo blij met de zorg die ik hier krijg. Alle zorgprofessionals staan altijd voor me klaar. Bijvoorbeeld om me uit bed te helpen, te wassen, aan te kleden, mijn medicatie in orde te maken, me naar het restaurant te brengen of het eten op mijn kamer te brengen. Ik krijg hier heel fijne, persoonlijke zorg. En als zij vermoeden dat het even iets minder goed gaat met mijn gezondheid, dan letten ze nóg iets beter op me. Dat waardeer ik enorm. Ik vind het hier fantastisch.”
‘Wil niet meer weg’
Want wat extra zorg, dat heeft Cor Spee nodig. Tot een jaar geleden woonde hij nog zelfstandig, verderop in Sommelsdijk. In korte tijd ging zijn gezondheid hard achteruit. Hij is longpatiënt, en kreeg daarbovenop nog te maken met een hersenbloeding en epileptische aanvallen. Na verschillende ziekenhuisopnames bleek: terug naar huis is geen optie.
En dus kwam een appartement in een woonzorglocatie van CuraMare ter sprake. “Een heel aardige arts in Het Van Weel-Bethesda Ziekenhuis wist dat ik uit Sommelsdijk kom en daar graag wil blijven wonen. Diegene zorgde er dus voor dat ik in Nieuw Rijsenburgh terechtkon, zodat ik in ‘mijn’ woonplaats kon blijven. Ik ben er heel blij mee, zit hier echt op mijn plek. Ik ken veel van de andere bewoners en ook van het personeel. Dat vind ik heel fijn. Ik zou hier niet meer wegwillen. Ik vind het hier buitengewoon”, zegt hij.
Specialiste zorg van SPAT
Riena van der Linde woont in Sommelsdijk, samen met haar man. Zij krijgt thuiszorg van het specialistisch acuut team (SPAT). Dit is het verpleegtechnische team van CuraMare Thuiszorg. Het SPAT bestaat uit een team verpleegkundigen dat 24/7 bereikbaar is voor medisch specialistische zorg thuis.
Bij haar komen dagelijks wondverpleegkundigen langs, die de wonden op haar voeten verzorgen. Toen ze ongeveer anderhalf jaar geleden een teen moest laten amputeren, kreeg ze drie maanden lang deze zorg. Na haar herstel kreeg ze speciale schoenen aangemeten en mocht ze weer naar buiten; een rondje fietsen, om boodschappen. Maar die schoenen bleken te strak. Ze voelde meteen: dit zit niet goed. Haar voeten deden weer pijn, twee tenen in het speciaal. Er zaten enorme blaren op, die in het ziekenhuis zijn opengesneden, en nu thuis worden gecheckt en verzorgd.
Vakkundig, deskundig en aardig
“De zorg van het SPAT is erg goed; de verpleegkundigen zijn vakkundig, deskundig en hartstikke aardig. Ik ben er zeer tevreden over. Ze luisteren goed, denken mee en spelen in op de situatie. Om
een voorbeeld te noemen: als de wonden te nat blijven, verminderen ze het gebruik van de wondgel, en zoeken ze naar een alternatief.”
Blijven trainen
Ook Cor Spee prijst de aanwezigheid van de deskundige ‘en vriendelijke!’ zorgprofessionals van CuraMare. Maar dat is niet het enige bezoek dat hij dagelijks krijgt. Ook zijn broer komt nog regelmatig langs. “Dat is heel fijn en gezellig”, vertelt hij. Verder probeert hij nog zo fanatiek als mogelijk zijn wandelrondjes over de gangen te maken. “De ene dag gaat dat beter dan de andere; door mijn longproblemen ben ik kortademig. Maar ik blijf trainen. Dat heeft de arts aangeraden, dus dat volg ik op. En als ik een arts tegenkom tijdens die trainingsrondes, steekt diegene altijd zijn duim vriendelijk en bemoedigend naar mij op. Dat geeft vertrouwen.”